Jammer, net een paar weken te laat. Eind oktober was het nog 25 graden. Tijdens die warme herfstdagen was het ideaal geweest om de nieuwe Fisker Ocean te kunnen testen. Want dan had ik met alle ramen open kunnen rijden. Op zich kan dat bij de meeste andere auto’s ook (behalve de achterruit), maar bij de Fisker Ocean volstaat één druk op een centrale knop om alle ruiten (behalve de voorruit natuurlijk) te laten zakken.
Die najaarszon zou ook goed geweest zijn om een paar extra kilometers rijbereik via het zonnedak te genereren. Maar goed, je kan niet alles hebben in het leven. Wat ook niet kon, was een beetje ontspannen cruisen door het Oostenrijkse Graz met de elektrische SUV. Of vervolgens zuidwaarts langs de Mur naar Slovenië. Het prototype van de Ocean mocht namelijk niet het fabrieksterrein van producent Magna verlaten. Afijn, geen ramp want tijdens de kennismaking met de Ocean was het een stuk kouder dan eind oktober.
De Ocean zal vanaf volgende week in dezelfde fabriek het levenslicht gaan zien als de BMW 5-serie sedan, de Z4 van hetzelfde merk en de Toyota Supra. Met de bouwkwaliteit zit het dus wel snor, zou je denken. De Ocean maakt dankt een leeggewicht van 2,1 ton sowieso een robuuste indruk. Heb je last van die kilo’s? In ieder geval niet tijdens het accelereren. Het testexemplaar wordt namelijk aangedreven door 2 elektromotoren, die samen 557 pk aan vermogen genereren. “De Ocean moet bijzonder zijn. Geschikt voor dagelijks gebruik en tegelijkertijd sportief”, zegt bedrijfsbaas Henrik Fisker over de belangrijkste eigenschappen van zijn eerste op grote schaal te produceren voertuig. Toegegeven, de Amerikaanse start-up ontwikkelde de technologie in zeer nauwe samenwerking met de professionals van Magna, die ook ontwikkelings- en productie-expertise leveren.
Tijdens de eerste meters verrast de Ocean met een veer-demper combinatie die amper reageren op oneffenheden in het wgedek, wat gezien de gemonteerde 22 inch wielen niet te verwachten was. Maar omdat de door Bridgestone ontwikkelde banden een relatief hoge flank hebben, is de eerste indruk dat het veercomfort prima is. Adaptieve dempers? Die vindt Fisker niet nodig. De verschillende rij modi (Earth, Fun en Hyper) hebben daardoor allen invloed op het rijden en hoe de auto op gaspedaalcommando’s reageert. Maar na de eerste bocht, als er weer geaccelereerd kan worden, lijkt het bijna alsof de Ocean uit een turbo gat moet klimmen voordat hij echt op gang komt. Dit komt door de status van het prototype, zegt Burkhard Hühnke, hoofdontwikkelaar bij Fisker, die vroeger voor Volkswagen werkte. In de Hyper modus zou daar geen spoor meer van te bekennen zijn en inderdaad: de Ocean duwt zichzelf krachtig vooruit en bereikt snel het einde van het rechte stuk, zodat er weer geremd moet worden.
Het rempedaalgevoel? Dat is oké. Niet meer, niet minder. Een iets te lange dode slag in het pedaal is vervelend, maar dit euvel doet zich aanzienlijk dramatischer voor bij modellen van andere fabrikanten die al lang in productie zijn (hallo Mercedes, lees jij mee?). Hühnke wil nog experimenteren met de afstand tussen de remblokken en de schijven, die is misschien nog iets te groot. Maar minimale wrijving in alle componenten nou eenmaal een van de belangrijkste ontwikkelingsdoelen, zo legt hij uit. Om deze reden wordt de voorste elektromotor ontkoppelt wanneer er weinig vraag naar vermogen is, ook om zo een maximale actieradius mogelijk te maken.
Welk batterijformaat er in de Ocean zit? Fisker zwijgt hierover nog steeds. Waarschijnlijk heeft het basismodel een batterij van ongeveer 70 kWh, terwijl de krachtigere versie over iets meer dan 100 kWh beschikt. De Sport uitvoering met 280 pk en een actieradius van 440 kilometer (0-100 km/u in 7,4 seconden; allemaal fabrieksgegevens) dient als instapmodel. Dan volgt de Ultra met 544 pk die een actieradius van 610 km zou hebben en volgens Fisker in 4,2 seconden van 0 naar 100 km/u accelereert. Daarboven komt de 557 pk sterke testuitvoering, waarvan de actieradius volgens de fabrikant 630 km is en die vanuit stilstand in 3,9 seconden de 100 km/u moet kunnen bereiken. Het bijzondere: de kleinere batterij van het basismodel maakt om kostenredenen gebruik van lithium-ijzerfosfaatcellen. NMC-cellen zitten in het topmodel. Fisker houdt daarentegen zijn lippen stijf op elkaar over het laadvermogen.
De Nederlandse prijzen van de 4,77 meter lange SUV zijn nog niet bekend, maar die gaan vermoedelijk bij 46 mille beginnen. Fisker benadrukt graag dat dit vooral kan omdat het merk geen eigen dealernetwerk heeft. “Anders zou de auto zeker 10.000 of zelfs 15.000 euro duurder zijn”, zo legt hij uit. De verkoop vindt online plaats en proefritten kunnen worden gemaakt in een aflevercentrum. Maar er komen niet meer dan 50 van dergelijke centra wereldwijd, dus Nederland kan hooguit rekenen op 1 à 2 locaties. Fisker wil kleinere servicewerkzaamheden laten uitvoeren via Bridgestone bandenwinkels. Grotere reparaties gebeuren in eigen beheer in de aflevercentra. In ieder geval zorgt de fabrikant ervoor dat de Ocean thuis wordt opgehaald bij de klant en na de verrichte werkzaamheden daar ook weer wordt afgeleverd.
Momenteel legt Fisker samen met Magna de laatste hand aan de Ocean, terwijl Bosch Engineering in Heilbronn bezig is met de definitieve afstelling van de besturingssystemen. De stabiliteitscontrole zou de SUV eigenlijk iets meer vrijheid moeten geven, omdat het onderstuur al heel vroeg tegengaat. Aan de andere kant registreer je, zoals zo vaak het geval is bij een elektrische auto, niet direct dat je met een hoge snelheid onderweg bent, vooral omdat de Ocean de indruk wekt van veel isolatiemateriaal te zijn voorzien. Bij de voorwielophanging is onder andere een subframe gebruikt om chassisgeluid zoveel mogelijk te elimineren.
Houd dus de snelheid in de gaten. Die is gelukkig goed af te lezen op het display achter het stuur. Hier krijgt de bestuurder basisinformatie voorgeschoteld. Al het andere is te vinden op het enorme centrale scherm.
Dat display meet diagonaal 17,1 inch (Fisker: “Het cijfer achter de komma is belangrijk omdat wij daarmee Tesla verslaan”) en kan met een druk op de knop 90 graden worden gedraaid naar liggend formaat. Waarom? Zodat de inzittenden tijdens het laadproces de tijd kunnen doorbrengen met het kijken naar films of het spelen van games. Maar het opladen duurt niet lang: van 5 naar 80 procent accuvulling neemt iets minder dan 30 minuten in beslag. Dat zou sneller zijn met 800 volt technologie, maar dat zou hogere kosten met zich meebrengen, stelt Fisker. Overigens: de knop om het scherm te draaien is een echte en zit tussen de andere exemplaren (voor de klimaatregeling) in. Ook echt en authentiek: het stuurgevoel, zij het alleen in Earth modus. Natuurlijk zou een beetje meer feedback goed zijn, maar de aandrijfkrachten lijken aangenaam uitgebalanceerd, de stuurhoek is harmonieus opgebouwd en de Ocean voert de stuurcommando’s vrij snel uit.
In de Hyper modus is de besturing daarentegen te direct. Afgezien van dit minpunt niets dan lof. Je zit in een comfortabele positie, de ergonomie is goed, evenals het comfort van de stoelen, hoewel ze een beetje dijbeensteun missen. Over het algemeen geeft de Ocean echter de indruk een doordachte, goed uitontwikkelde SUV te zijn, die ook nog eens lekker eigenzinnig is. Ja, dit vooral vanwege de in de inleiding beschreven California-modus, maar ook vanwege het zonnedak (waarvan wordt gezegd dat die een rijbereik tot 3.200 km per jaar genereert, maar waarschijnlijk alleen in Fisker’s thuisland Californië). En: vanwege het duurzame concept. Ongeveer 75 procent van alle componenten van de Ocean komt van minder dan 1.000 kilometer van de fabriek in Graz verwijderde leveranciers eb 94 procent van die bedrijven zit in Europa. Bovendien bevat elk exemplaar ongeveer 50 kilogram gerecycled materiaal, wat volgens de fabrikant de absolute topwaarde is in de branche.
Zoals gezegd gaat de Ocean volgende week in productie. Aan die tijdsplanning wil Fisker koste wat het kost niet tornen, ondanks dat sommige elektronica nog niet beschikbaar is. Daarom zal de eerste batch auto’s zonder zaken als als de Blind Spot Monitor, cruise control, de lichtsensor en Lane Assist worden afgeleverd. Bi-directioneel laden zal tot 2024 niet mogelijk zijn. Zodra de leveranciers hun zaken op orde hebben, zal de elektronica en de andere zaken alsnog (al dan niet ‘over the air’) aan de uitrusting van de Ocean worden toegevoegd. Fisker heeft blijkbaar liever ontevreden klanten dan ongeduldige klanten. Een gewaagde keuze, want de auto waarmee hij eerder financieel op zijn plaat ging, de Karma, was niet bepaald kinderziektevrij. Maar blijkbaar zit Fisker te springen om geld. Zijn bedrijf lijkt dus een minder robuuste indruk te maken dan de Ocean …
Conclusie
Het concept van de Ocean lijkt goed doordacht: een elektrische SUV die niet al te groot is met een behoorlijke actieradius (althans op papier), die zelfs als prototype al veel rijplezier en comfort biedt (hoewel de ingenieurs nog wel wat te doen hebben, namelijk puntjes op de i zetten). Bovendien staat de Fisker zichzelf een zekere eigenzinnigheid toe zonder er gek uit te zien. Is dat echter genoeg voor consumenten om hun geld in een auto te steken dat afkomstig is van een onbekend merk en dat geen dealernetwerk heeft?
Twijfels hierover, en over de overhaaste opstart van de productie, zijn niet ongegrond.
- 7