Er zijn grote verschillen tussen gemeentes als het gaat om hoeveel geld men betaalt om de elektrische auto op te laden. Dat blijkt uit een analyse van vergelijkingssite Independer. “Op een volle accu kan dat 25 euro schelen”, aldus econoom Joris Kerkhof.
Waar jij jouw elektrische auto inplugt om op te laden, heeft dus grote gevolgen voor hoeveel je betaalt. Independer maakte een vergelijking van de Nederlandse gemeentes. De uitkomst: tussen de prijzen in de duurste en goedkoopste gemeente blijkt liefst 35 cent per kilowattuur (kWh) te zitten. Laad jij jouw elektrische auto 2 keer per maand op, dan kan dat dus 600 euro per jaar schelen. Voor leaserijders maakt dat misschien niet zoveel uit, maar voor particulieren kan het behoorlijk in de papieren lopen.
Voor een gemiddelde elektrische auto betekent dit dat men zo’n 25 euro meer betaalt op Terschelling, de duurste plek om te laden, dan in Losser in Overijssel, de goedkoopste gemeente. De 2 andere podiumplaatsen voor wat betreft de prijzigste locaties om een elektrische auto op te laden staan Utrecht en Súdwest-Fryslân. “Het is dus niet zo dat Amsterdam, of de grote steden, het duurst zijn, zoals veel mensen denken”, aldus Kerkhof. Independer zocht niet uit waarom de prijzen zo verschillen.
Mensen die een eigen laadpaal hebben, betalen momenteel rond de 40 cent per kWh. “Voor de energiecrisis was dat nog maar 20 cent”, zegt Kerkhof. “Toen de energieprijzen op hun hoogst waren, betaalden sommige mensen zelfs 1 euro per kWh, maar intussen dalen de prijzen gelukkig weer”. In vergelijking met een benzineauto is elektrisch rijden echter wel goedkoper. Kerkhof: “Met een elektrische auto kost het 52 euro om 600 kilometer te overbruggen. Met een benzinemodel kom je, op basis van 1,75 euro per liter, uit op 70 euro. En met de accijnsverlaging die vervalt op 1 juli zal dat nog toenemen”.
Van de grote steden is men overigens voor het gebruik van een openbare laadpaal het goedkoopst uit in Den Haag. Daar kost een kilowattuur (kWh) gemiddeld 0,27 euro. Rotterdam zit daar met een tarief van gemiddeld 0,29 euro niet ver vanaf. Maar in Amsterdam betaalt men 0,40 euro per kilowatt uur en in Utrecht gemiddeld zelfs 0,59 euro. Dat is dus het dubbele van de tarieven in Den Haag en Rotterdam. Utrecht is, op Terschelling na (daar betaal je nog 1 eurocent meer), de duurste gemeente van ons land om te laden.
Beter af is men dus als men de elektrische auto oplaadt in de gemeente Losser. Ook in Staphorst of West Maas en Waal loopt stroom ’tappen’ niet in de papieren. Daar leg je maar 0,25 euro per kilowattuur neer. Als jij 2 keer per maand jouw elektrische auto oplaadt bij een openbare laadpaal, dan ben jij in de goedkoopste gemeenten maandelijks 50 euro meer kwijt dan in de duurste gemeenten. Op jaarbasis is dat zoals gezegd maar liefst 600 euro.
Voor mensen met een auto die op benzine of diesel rijden en die weten dat de literprijs ergens anders een paar cent lager is, die zullen een stukje omrijden als zij gevoelig zijn voor dit prijsvoordeel. Maar voor mensen met een elektrische auto is dat een stuk lastiger. In tegenstelling tot bij een gewoon benzinestation, is bij een openbare laadpaal namelijk niet altijd meteen duidelijk hoeveel er betaald moet worden. Men weet dus ook niet zo snel waar men precies naar toe moet rijden om goedkoper uit te zijn.
Daarbij stuit je soms op praktische problemen, vertelt Sjors ten Tije, woordvoerder van de Vereniging Elektrische Rijders. Zo betaal je volgens hem in Utrecht in een straat bij de ene laadpaal 0,75 euro per kilowattuur en bij de andere 0,40 euro. Verder zou je soms naar een andere wijk kunnen rijden, om daar goedkoper te laden, maar dan heb je vaak een parkeervergunning nodig. Als je die niet hebt, omdat je daar niet woont, dan moet je betalen om te parkeren en dan ben je een deel van de kosten die je bespaart al weer kwijt, aldus Ten Tije. “Het is een vrije markt. Aanbieders en gemeenten mogen zelf het tarief bepalen”, zegt hij. “De prijs aan een laadpaal is afhankelijk van een heleboel factoren. De aanbieder van de laadpaal en van de laad pas moeten er wat aan verdienen. Daarnaast zijn er verschillende onderhoudskosten. Ook hangt het af welk energiecontract er voor een laadpaal is afgesproken. Als dat langer geleden is, dan zal de stroomprijs uit dat contract lager zijn dan als de prijs bijvoorbeeld vorig jaar is bepaald. Er staat op de laadpaal zelf wel een prijs, maar bij sommige aanbieders van een laad pas kan de prijs daar weer van af wijken. Het is een jungle”.
“Je moet er wel moeite voor doen om te weten te komen welke prijs je gaat betalen”, vult Roderick van den Berg, de CEO en oprichter van Eco-Movement, dat gegevens levert over elektrische laadstations, aan. Ten Tije ziet 2 mogelijkheden om het probleem van de flink uiteenlopende prijzen op te lossen. Zo zou er een universele app moeten komen, waarbij men een laadpaal scant en dan het tarief ziet waarvoor men de elektrische auto kan opladen. “Dat leidt er waarschijnlijk toe dat excessieve tarieven verdwijnen en de prijzen naar elkaar toe groeien”. Een tweede mogelijkheid is volgens Ten Tije dat de overheid de prijzen reguleert en stelt dat prijzen slechts met een bepaald percentage mogen afwijken. “Maar je moet wel zelf blijven opletten”, aldus Van den Berg. “Het is nog een jonge markt. Uiteindelijk gaan de tarieven wel meer gelijk lopen, maar dat heeft tijd nodig”, besluit hij.