Frisse lucht in het cabriosegment: test MG Cyberster

Waarom deze test?

Zijn de dagen van cabriolet modellen en roadsters geteld? Echt niet: met de Cyberster blaast het herboren MG een frisse wind in het segment. Hier lees jij het eerste rijverslag!

De lucht is grijs, de lucht is vochtig en op de kronkelige wegen is meestal sprake van filevorming: er zijn betere plekken voor de eerste test van een roadster dan de stoffige buitenwijken van Beijing. Maar aangezien het vooral de Chinezen lijken te zijn die het eerste serieuze openluchtmodel voor ‘generatie E’ bouwen, kan je niet kieskeurig zijn en moet je de kans grijpen. Omdat de inmiddels gepensioneerde Smart Fortwo Cabrio EQ of de Fiat 500e C met hun vouwdaken nauwelijks als frisse luchtvoertuigen kunnen worden beschouwd, en bijna niemand zich de nieuwe Maserati GranCabrio Folgore kan veroorloven.

Wat voor auto is het?

MG daarentegen verkoopt zijn open 2-zitter genaamd Cyberster in China voor het equivalent van een kleine 42.000 euro. Als hij kort na de zomervakantie naar Nederland komt (een beetje laat in het cabrioletseizoen, maar goed), zal het model bij ons waarschijnlijk een instapprijs krijgen van afgerond 65.000 euro. Dus sta ik, 1 uur rijden buiten de Chinese hoofdstad, op een stoffige camping en laat ik mijn blik dwalen over de 2-zitter, die in werkelijkheid veel groter is dan op de eerste foto’s … en er aangenaam modern uitziet voor een traditionele fabrikant met precies 100 jaar geschiedenis.

Ja, het merk (destijds nog in Britse handen) werd wereldberoemd met MG B en probeerde het rond de millenniumwisseling opnieuw met de TF: eveneens een open sportwagen met een vouwdak, maar dit keer met de motor dwars voor de achteras. Erg innovatief was die MG ondanks zijn Hydragas veerbollen evenwel niet en los daarvan werd dit model qua rijplezier en prijs  :prestatieverhouding compleet overschaduwd door de Mazda MX-5. Maar met de Cyberster, de naam zegt het eigenlijk al, kijken de nieuwe Chinese eigenaren ver vooruit.

Dat zie je aan de buitenkant terug in de scherpe led verlichting in het front, de ‘gloeiende’ pijlen als achterlichten, in de achterkant met grove inkepingen in het plaatwerk en vooral in de deuren, die in Lamborghini-stijl elektrisch naar boven zwaaien: indrukwekkend want er is tot nu toe geen andere elektrische auto in deze prijsklasse en de MG zal zeker ieders aandacht trekken op de boulevard van ijdele automobilisten.

Binnen wordt de bestuurder begroet door een digitaal drieluik dat zich uitstrekt achter het stuur, dat conventioneel is voorzien van schakelaars, en een middenconsole met ongewoon dikke knoppen naast het klimaatsysteem display: één voor de rijrichting, twee voor de deuren en één voor het dak, dat al rijdend (tot een snelheid van 50 km/u) kan worden geopend om vervolgens achter de stoelen in zijn mandje te gaan liggen.

Is het wat?

Ik merk dat de rijwind dan aan mijn haarpunten begint te trekken, maar die kritiek verdwijnt eigenlijk direct weer als sneeuw voor de zon want de Cyberster ontpopt zich dan als een ouderwetse roadster: open, eerlijk, direct … alleen blijft hij dit keer fluisterstil. Het spreekt voor zich dat de elektrische MG niet zo lichtvoetig en wendbaar is als zijn voorouders. Daarvoor ligt de accu letterlijk te zwaar in zijn maag. En totdat ze gaan exporteren, mogen de Chinezen nog wat meer pittigheid toevoegen aan het onderstel, de remmen en vooral de besturing. Want zo gekruid als de Chinezen hun eten lekker vinden, zo mild zijn hun auto’s getuned. Dat werkt misschien voor sedans en SUV modellen, maar een beetje peper kan geen kwaad voor een sportwagen.

Maar maak je geen zorgen: de Cyberster is bij voorbaat al gepassioneerder dan de meeste andere elektrische auto’s die wij uit het Verre Oosten voorgeschoteld krijgen. De MG neemt met plezier bochten, bijt zich stevig in het asfalt en spant zijn spieren als de Sport modus ingeschakeld wordt. Je ervaart dan ook een duidelijke duw in de rug want de elektromotor is in die rij stand in staat om voor een extra boost van het systeemvermogen te zorgen. Het inschakelen van de gewenste modus is kinderlijk eenvoudig want daarvoor kan je gebruik maken van de flipper rechts achter het stuur. Het exemplaar links is bestemd om de recuperatie van remenergie te regelen, al zijn de verschillen tussen de individuele KERS-niveaus marginaal.

In de basisversie is de aandrijfkracht afkomstig van een 340 pk sterke elektromotor die op de achteras is geflensd en met maximaal 475 Nm aan de 19 inch wielen trekt. Dat is genoeg om de standaardsprint (0 – 100 km/u) in 5,2 seconden te voltooien. De topsnelheid is begrensd op 195 km/u. Maar als jij een door rijwind geruïneerd kapsel geen probleem vindt, dan moet je de versie met dubbele motor en vierwielaandrijving nemen. Die verslaat menig Porsche. Want dan staat er op de datasheet 510 pk en 725 Nm, en krimpt de sprinttijd naar 3,2 seconden. Alleen de topsnelheid ligt niet merkbaar hoger. Verstandig, want echt genieten doe je natuurlijk niet meer in open auto’s boven een tempo van 200 km/u. Dat rijden met de kap neer kan de MG best lang volhouden want de Chinezen schroeven batterijen van 64 of 77 kWh in de Cyberster en beloven een WLTP rij bereik van maximaal 500 kilometer.

Zelfs in de omgeving van Beijing hoef je niet zo ver te rijden totdat je een paar bochten tegenkomt en het fileverkeer verdampt. Met de Cyberster volgde ik de oevers van de Shagou-rivier en op een fors tempo doorrijdend was ik blij met elke lus die Moeder Natuur in de loop van de rivier heeft gewikkeld. Want naarmate de stuurhoek groter werd, krulden mijn mondhoeken verder omhoog. Op een gegeven moment was ik zelfs de grijze, vochtige lucht vergeten. En China voelt dan opeens als de Côte d’Azur. Omdat bij het rijden in een roadster, dat was vroeger zo en dat zal altijd zo blijven, plezier voorop staat.