De verkopen in het D segment van volumemerken staan al jaren onder druk. Enerzijds komt dat door de gestaag toenemende populariteit van de premiumlabels, die prijstechnisch steeds scherper aan de wind weten te varen omdat zij onderhand grotere afzetaantallen realiseren dan fabrikanten die niet in staat zijn prestige in de standaarduitrusting op te nemen. Anderzijds verschuift de koopvoorkeur van de autoconsument ook in het D segment duidelijk richting de cross-over annex SUV. In zo’n hoge auto is de rij beleving toch net even wat specialer.
Maar open heeft zich de afgelopen 9 jaar heel aardig stand gehouden met de Insignia. Deze opvolger van de op maandagochtend ontworpen Vectra was een lust voor het oog. Ook qua bouwkwaliteit of rijeigenschappen zakte de Insignia niet door het ijs. Een geluk was ook dat de concurrentiedruk af nam: Citroën laat de C5 langzaam maar zeker doodbloeden, Ford verknoeide het succesrecept van de Mondeo, Honda heeft de Europese Accord gesaneerd, de Hyundai i40 miste doel, Renault kwam pas laat met een opvolger voor de Laguna, Seat heeft besloten geen vervolg te geven aan de Exeo en hetzelfde geldt voor de Japanse spelers Subaru (Legacy) en Suzuki (Kizashi). De Toyota Avensis wil van geen ophouden weten, maar je vraagt je wel af: waarom?
Opel heeft met de eerste generatie Insignia de ervaring opgedaan dat je de meeste (zakelijk) rijders weet te verleiden als je qua kwaliteitsuitstraling zo dicht mogelijk tegen de premiummerken probeert aan te kruipen, zonder hun stuitend stevige prijsstelling over te nemen. Die succesformule past het Duitse merk ook op de tweede generatie toe. De nieuwe Insignia oogt als een Audi A5 Sportback, maar met een lengte van afgerond 4,90 meter zou je hem qua maatvoering ook met de A7 Sportback kunnen vergelijken. In vergelijking met de vorige editie is de wielbasis ruim 9 centimeter langer. Die aanpassing is welkom, want de oude Insignia was achterin wat claustrofobisch.
Designtechnisch was de eerste generatie Insignia een schot in de roos en toen de eerste beelden van de opvolger verspreid werden, leek Opel niet voor de tweede keer een stylinghit gescoord te hebben: het model oogde wat flets en de overhangen waren onverminderd fors; een auto wordt daar optisch niet dynamischer van. Maar na live kennisgemaakt te hebben met de nieuwe Insignia kunnen merkfans opgelucht ademhalen. Sterker nog: de tweede generatie is met zijn ‘blades’ in de flanken, kil ogende koplampen en coupéachtige achterzijde een imposante verschijning. Bovendien is hij zeer aërodynamisch: de luchtweerstandcoëfficiënt bedraagt slechts 0,26. Enige smet op het blazoen is de achterruitwisser: de staat lelijk en doet goedkoop aan. De Kadett uit 1979 had net zo’n ding achterop.
De keuze bij het vlaggenschip van Opel is als vanouds royaal: er zijn 3 benzinemotoren en 3 diesels, met voor de sterkste versies vierwielaandrijving en een 8-traps automaat in plaats van een handbak. Naast de hier geteste 5-deurs liftback is er ook een Sports Tourer stationwagon. Daarvan volgt later dit jaar een terreinlook versie, Country Tourer genaamd. De velgen zijn standaard 17-inch groot, maar dat kan je ‘opvoeren’ tot maximaal 20-inch. Op de optielijst staan daarnaast indrukwekkende IntelliLux koplampen met LED techniek en onweerstaanbaar comfortabele stoelen met EGR certificaat.
De nieuwe Insignia mag dan een stuk groter zijn dan het oude model, hij is tegelijkertijd fors afgeslankt. Volgens Opel kan het verschil oplopen tot 175 kilo. Alleen al de carrosserie, waarvan de motorkap voortaan uit aluminium is vervaardigd, is 60 kilo lichter. Opel paste deze succesvolle dieetkuur al eerder toe bij de Astra, met als gevolg een aanzienlijk lichtvoetiger weggedrag. Bij de nieuwe Insignia is dat niet anders. Pas bij het parkeren in krappe vakken kom je er achter dat je in een grote auto onderweg bent. Parkeersensoren zijn daarom zeker een must, ook omdat de achterzijde van de Opel moeilijk te overzien is.
Je hebt in de nieuwe Insignia duidelijk meer rij plezier dan in de Ford Mondeo en de Opel voelt levendiger aan dan de Audi A4. Qua rijeigenschappen en dynamiek behoort hij tot de beste in zijn klasse. Tegelijkertijd is het veercomfort dankzij de lange wielbasis uitstekend. Oneffenheden in het wegdek worden effectief geabsorbeerd met een goede demping. De rechtuit stabiliteit van de nieuwe Insignia is excellent. De remmen zijn krachtig en gemakkelijk doseerbaar. De scherpte van de besturing is met 17-inch wielen niet bijzonder, maar wel voldoende. Hetzelfde geldt voor de absorptie van rolgeluiden. Voor de rest is de Opel indrukwekkend stil: van windgeruis heb je geen last en de motor is op de motor eigenlijk niet hoorbaar.
Er kon worden gereden met de 1.5 Turbo benzineversie met 165 pk. Die motor is soepel, stil en verschaft de Insignia een vlotte acceleratie (0-100 km/u in 8,4 seconden), maar de CO2-uitstoot is niet om over naar huis te schrijven (136 gram/km). Er zijn diverse concurrenten die bij een vergelijkbaar vermogen een lagere emissiewaarde bieden. Dat is overigens exact de reden waarom General Motors de Opel/Vauxhall divisie nu verkocht heeft aan PSA: in nóg een investeringsronde in nieuwe motoren, die eigenlijk nodig is om de aansluiting bij de concurrentie niet (compleet) te verliezen, hebben de Amerikanen vanwege de niet of nauwelijks aanwezige kans op rendement geen zin meer. Vindt u werkgever een CO2-uitstoot van 136 gram te gortig, dan kan je altijd nog opteren voor de 1.6 CDTI dieseluitvoering. Die houdt de milieuschade beperkt tot 105 à 114 gram en zal in 136 pk uitvoering vanwege de gunstigere koppelkarakteristiek in de dagelijkse praktijk niet minder vlot zijn (bij 2.000 toeren 320 Nm in plaats van 250 Nm). Voor de prijs hoef je het niet te laten, want de 1.6 CDTI is slechts 1.200 euro duurder dan de 1.5 Turbo. De handbak (6 versnellingen) schakelt wat zwaar maar is niet gevoelloos. Liever zo dan andersom, maar minpunt is dat de pook niet echter lekker in de hand ligt.
Dankzij de grotere maatvoering en langere wielbasis is er voortaan in de Insignia achterin royaal plek voor volwassenen. Qua beenruimte kan de Opel nu in één adem genoemd worden met de Skoda Superb. Door de schuin aflopende, coupéachtige daklijn is de hoofdruimte echter minder vorstelijk. Ook qua kofferbakcapaciteit (490 liter) moet de Insignia zijn Tsjechische concurrent (625 liter) voor laten gaan. In de cabine is de materiaalkwaliteit goed, en ook qua afwerking is netjes. Hierdoor kan de Opel zich in dit opzicht wel met de genoemde Skoda meten. Maar helaas leunt het dashboardontwerp te sterk op dat van de Astra. Het maakt het interieur onnodig saai. Fans van bijvoorbeeld de Audi A4 zullen daardoor weinig aanvechting voelen om vreemd te gaan. Met de zitpositie is evenwel niks mis.
Het is altijd prettig kennis te maken met een sterk verbeterde auto en de nieuwe Insignia valt zondermeer in die categorie. Hij is ruimer, rijdt lichtvoetiger en biedt meer comfort. Het design is imposant terwijl de prijzen heel schappelijk zijn gebleven. Dat maakt de nieuwe Insignia een duidelijk betere allrounder. Misschien is het wel de beste Opel ooit. Verkoopsucces lijkt daarmee verzekerd, al hoeft het premiumsegment nog steeds geen slapeloze nachten te krijgen van de Insignia. Maar PSA, de nieuwe eigenaar van het Duitse automerk, zeker ook niet.
- 8