Waarom de korte test?
De meeste autofabrikanten zijn nog druk bezig met het ontwikkelen van hun eerste elektrische auto. Nissan heeft de tweede generatie van zijn Leaf al klaar. Hij kon worden getest op Tenerife.
Wat voor auto is het?
Nissan is één van de pioniers op het gebied van elektrische auto’s. En met de eerste generatie Leaf was het direct in één klap raak want dat is het best verkochte model van de wereld tot nu toe. Sinds zijn lancering begin 2011 zijn er bijna 300.000 exemplaren van verkocht. Voor Golf of Focus begrippen is dat weliswaar relatief weinig, maar in het segment voor elektrische auto’s geldt het als een groot succes.
Met de tweede generatie Leaf wil Nissan zich meer gaan profileren als ‘deskundige’ op het geied van elektrische auto’s, want tot nu toe gaan alle aandacht uit naar Tesla. Of naar Toyota, dat niet eens volledig emissieloze modellen verkoopt. Met name het groene imago van deze landgenoot is Nissan een doorn in het oog. Maar Philippe Saillard, de senior vice-president Verkoop en Marketing in Europa, is bereid de hand in eigen boezem te steken. “Blijkbaar hebben wij iets niet goed gedaan”. Misschien was er ten tijde van de introductie van de eerste generatie Leaf te weinig interesse bij de consument in elektrische auto’s. Of werd het model te weinig als Nissan gepromoot.
Nu gaat Nissan dus ook hard werken aan een groener imago, met de nieuwe Leaf als visitekaartje. Doelstelling is om daar veel meer exemplaren van te verkopen, ondanks de gestaag toenemende concurrentie. Troeven zijn een scherper design (lees: minder vreemd), een minder deprimerend interieur, een krachtigere aandrijflijn, een bijna dubbel zo grote actieradius (hetgeen ook te danken is aan de betere stroomlijn), het innovatieve e-Pedal voor extra rij gemak (en meer bereik), ProPilot voor deels autonoom rijden, ProPilot Park voor automatisch parkeren en afstandsbediening van diverse functies via de telefoon. Dankzij de optische overeenkomsten met de Micra kan de nieuwe 4,49 meter lange Leaf beter als een Nissan worden gepromoot. Het dak, de C stijlen en het grootste deel van de achterklep zijn in een andere (zwarte) kleur uitgevoerd dan de carrosserie, hetgeen best wel trendy is. In de toekomst wil Nissan ook onder de aandacht gaan brengen dat de nieuwe Leaf thuis gebruikt kan worden als elektriciteitsbron of als opslagruimte van stroom.
De elektromotor van de Leaf is voortaan 150 pk (+38 procent) en 320 Nm (+26 procent) sterk. Het maximumkoppel is zoals bij elke elektrische auto instant beschikbaar. Daardoor biedt hij imponerende prestaties. De sprint naar 100 km/u bijvoorbeeld doet de Nissan in 7,9 seconden. In de vorige Leaf was de batterij (op het einde van zijn verkoopcarrière) 30 kWh sterk, in de nieuwe zit een exemplaar van 40 kWh. Eind dit jaar komt een 60 kWh uitvoering. Daarmee beschikt de Leaf over dezelfde actieradius als de Opel Ampera-E.
Is het wat?
Volgens de nieuwe en heel wat realistischere WLTP (Worldwide harmonized Light vehicles Test Procedure) norm biedt de Leaf een actieradius van 415 kilometer indien hij uitsluitend in de stad gebruikt wordt en 270 kilometer bij een mix van verschillende wegen. Tijdens de test op Tenerife kwam ik op een volle batterijenset 230 kilometer ver. Maar de kennismaking vond plaats in een bergachtige omgeving dus in Nederland moet er een groter bereik mogelijk zijn. Opladen van de Leaf batterijen neemt via een conventioneel stopcontact 21 uur in beslag. Met een meer voor de hand liggende 32A Wallbox kan die klus in 7,5 uur worden geklaard. Bezoek je eem CHAdeMO quickcharger (waarvan er in Nederland al heel wat zijn), dan zit je na 40 à 60 minuten al op 80 procent van de maximale capaciteit.
Het interieur van de Leaf oogt net zo conventioneel als de buitenkant. Het ziet er nogal gewoontjes uit, maar maakt wel een keurige indruk. In het instrumentarium zit zelfs nog een klassieke analoge snelheidsmeter. Ernaast staat een digitaal 7,0 inch groot scherm, en er zit ook een exemplaar (een touch screen) in de middenconsole voor het infomediasysteem. De afwerking is zeker niet van premiumniveau (er worden door Nissan behoorlijk veel hard plastic gebruikt), maar daar staat tegenover dat de prijs van de Leaf heel schappelijk is (vanaf 33.990 euro). De batterijenset zit onder de passagiersruimte, vandaar dat de zitpositie wat hoger is dan bij conventioneel aangedreven hatchbacks. Het voordeel is dat het accupakket geen beslag legt op kofferbakcapaciteit. Die is met 435 liter dan ook behoorlijk groot.
Het e-Pedal is een via een knop te activeren functie waarmee de auto kan wegrijden, versnellen, vertragen en desgewenst ook weer volledig stoppen met slechts één pedaal. Het gaspedaal dus. Als je dat los laat, zorgen zowel regeneratie als de mechanische remmen ervoor dat de auto automatisch aan snelheid verliest en ook tot stilstand kan komen, waarbij ook de remlichten gaan branden. Natuurlijk heeft de Leaf ook nog een klassiek rempedaal, dat in geval van nood kan worden gebruikt. Het e-Pedal is in het begin even wennen, maar het werkt wel: je hoeft na wat oefening (vooral een kwestie van in leren schatten hoe de Nissan zich gedraagt) amper nog het rempedaal te gebruiken.
De parkeerassistent ProPilot Park kan met behulp van een resem sensoren en radars zelfstandig een parkeerplek vinden en zichzelf tussen andere auto’s manoeuvreren. Het sturen, rangeren en remmen gebeurt allemaal automatisch. Je moet alleen een vinger op de daarvoor bestemde knop houden. Kies je voor het duurste uitrustingsniveau Tekna (38.990 euro), dan kan de Leaf ook voorzien worden van technologie om deels autonoom te rijden. Met dit zogeheten ProPilot systeem blijft de Nissan netjes binnen de lijnen van zijn rijbaan, vertraagt / versnelt hij automatisch en waarschuwt hij tijdig als je tóch het stuur moet overnemen. Die laatste eigenschap is natuurlijk wel zo veilig, maar het betekent dat ook dat je altijd bij de les moet blijven. Echt ontspannen is er niet bij. Ik doe het dan liever helemaal zonder.
Zelf rijden in de Leaf is trouwens helemaal geen straf. Het weggedrag biedt een prettige mix van comfort en dynamiek, al is die laatste eigenschap voor een ‘groene’ auto misschien niet echt van groot belang. Imponerend is de geluidsisolatie. De elektromotor hoor je sowieso niet, maar de ontwerpers en ingenieurs van Nissan zijn er in geslaagd om ook andere (mogelijke storende) rij geluiden goed uit het interieur te weren.
Met de tweede generatie Leaf zet Nissan een enorme stap vooruit. Hij ziet er beter uit, biedt meer comfort, is plezierig om mee te rijden, presteert beter én beschikt over een aanzienlijk grotere actieradius. Plus een reeks snufjes die van de Leaf helemaal een auto van de toekomst maken. De kleinere en vooral eenvoudigere Renault Zoé en de dure BMW i3 zijn duidelijk minder goede allrounders. De elektrische Golf van Volkswagen heeft qua actieradius het nakijken, zonder wezenlijk goedkoper te zijn. Ook in de Hyundai Ioniq kom je minder ver, maar die heeft als troef een aantrekkelijkere prijs:uitrusting verhouding. Deze Koreaanse elektrische middenklasser is dus de belangrijkste concurrent van de Leaf. Tesla heeft weliswaar de relatief betaalbare Model 3 ontwikkeld, maar daarvan wil de productie maar niet op gang komen. Doordat Opel tegenwoordig eigendom is van PSA, heeft General Motors geen belang meer bij grootschalige levering van de Ampera-e (eigenlijk een Chevrolet Bolt), althans niet als de eigen dealers zitten de springen om meer exemplaren.
Nissan wil van zijn tweede generatie Leaf minimaal 2 keer zoveel exemplaren verkopen als van het oude model. Dat zal zeker lukken. Misschien niet zozeer omdat hij ook écht 2 keer beter is, maar omdat de consument langzaam maar zeker de elektrische auto begint te omarmen. Nissan heeft wat dit betreft goed pionierswerk verricht. Ik kan nu eigenlijk al voorspellen dat de nieuwe, niet door leveringproblemen geplaagde, Leaf wederom de onbetwiste marktleider gaat worden.
De Nissan is (samen met de Hyundai Ioniq) ook de eerste keuze voor burgers die de deeleconomie handen en voeten willen geven. Het zélf bezitten van een auto is niet langer een must (er bestaan reeds initiatieven op Terschelling en in Amsterdam). Voor mensen die de deeleconomie een warm hart toe dragen, zijn veiligere en schonere auto's (die de samenleving minder belasten) extra belangrijk. Nissan klopt zich minder op zijn groene borst dan Tesla, maar toont wel meer daadkracht. Niet lullen, maar poetsen. Daar wordt de wereld schoner van!
- 9