Waarom de korte test?
Hyundai heeft de i20 op de snijtafel gelegd. De vernieuwde editie arriveert deze maand in de showrooms en zal dan alleen nog maar leverbaar zijn in 5-deurs uitvoering. De zogenoemde Coupé, oftewel de achterportierloze variant, wordt uit het gamma geschrapt. Deze koetswerkversie kwam niet verder dan een verkoopaandeel van slechts 1 procent en kan dus moeiteloos gemist worden. Dit betekent niet dat de i20 geen populair model zou zijn: vorig jaar gingen ruim 2.300 exemplaren over de toonbank in Nederland en op Europees niveau is de i20 na de Tucson het populairste model van Hyundai.
Wat voor auto is het?
De compacte Koreaan krijgt een licht gewijzigd front met een nieuwe grille, waarbij de zijkanten gebogen naar beneden aflopen. Dezelfde cascadevorm past Hyundai reeds toe bij zijn grote broer i30 en de Kona. In de voorbumper zitten nieuwe mistlampen. De opfrisbeurt van de achterzijde kenmerkt zich niet alleen door nieuwe lichtunits, maar ook door verhuizing van de kentekenplaat: die heeft voortaan een plek op de achterklep. Dit betekent (eigenlijk is er dus niet alleen sprake van een facelift, maar ook van een ‘buttlift’) dat de achterbumper net als het exemplaar vóór een andere vorm heeft gekregen. Een heel praktische verbetering is de montage van een handgreep op de achterklep. Vóór de facelift moest je de onderkant van de deur vastpakken om hem te openen en dat leverde vaak vieze vingers op. De kofferruimte is als vanouds 326 à 1.042 liter groot. Dat is fors voor een 4,04 meter lang B segment mode.
Uiteraard horen ook nieuwe lichtmetalen velgen (15 of 16 inch) bij de facelift. De i20 is voortaan als Black Edition verkrijgbaar met een Phantom Black gespoten dak en wie het wenst, kan er panoramaglas in laten monteren. Voor de rest van de carrosserie zijn er de nieuwe kleuren Tomato Red, Champion Blue, Clean Slate. Daarnaast blijven de tinten Passion Red, Sleek Silver, Stardust Grey, Polar White en Phantom Black leverbaar.
De S en SE uitvoeringen beschikken standaard over een 3,8 inch infomedia display in de middenconsole. Dat scherm (bij de duurder modellen 5 of 7 inch groot) kan met Apple CarPlay en Android Auto overweg. Daarnaast is er een USB lader aanwezig om telefoons en andere mobiele apparaten op te laden. In totaal staan er 4 verschillende geluidssystemen op de optielijst; voor elk budget wat wils dus.
De veiligheidsuitrusting omvat zaken als Lane Departure Warning System, Lane Keeping Assist System, Forward Collision Avoidance Assist, Driver Attention Warning en High Beam Assist. Hyundai biedt al deze assistenten aan in Smart Sense pakketvorm. Een aardig compleet lijstje dus, maar zaken als verkeersborden herkenning of dode hoek waarschuwing ontbreken. Verder is de eerder genoemde Forward Collision Avoidance Assist alleen standaard op de duurdere modellen.
De motorenlijst begint met 75 pk en 84 pk varianten van de atmosferische 1,2 liter 4 cilinder benzinemotor. Een turbo krijg je op de 100 pk sterke 1.0 T-GDI 3-pitter, die gekoppeld is aan een handgeschakelde 5-bak. De 120 pk variant van deze motor heeft een versnelling extra. Wie liever niet zelf schakelt, kan de 1.0 T-GDI bestellen met een 7-traps DCT automaat die voorzien is van een dubbele koppeling. Een start/stopsysteem is standaard op elke i20. Een diesel is er niet meer. Met het saneren van de 1.1 CRDi bespaart Hyundai kosten om voor deze motor een dure uitlaatgas reinigingsinstallatie te ontwikkelen.
Is het wat?
Een sterk punt van de i20 was altijd al zijn bedieningsvriendelijkheid. Het dashboard zorgt niet voor verrassingen en het is direct duidelijk hoe je de diverse functies moet activeren. Het is alleen jammer dat de navigatie instructies (optioneel) niet in het instrumentarium worden weergegeven, maar alleen op het centrale touch screen. Voordeel is dan weer dat de 7,0 inch versie van het centrale display is voorzien van een aantal ‘short cut’ bedieningstoetsen zodat je voor alledaagse handelingen niet het beeldschermmenu in hoeft te duiken. Dit betekent dat jij jouw ogen beter op de weg gericht kan houden.
Het materiaalgebruik is door het gebruik van veel generfd hard plastic niet van Volkswagen Polo niveau, maar goed, dat zijn de prijzen ook niet (de vernieuwde editie gaat in 100 pk sterke 1.0 T-GDI versie afgerond 16 mille kosten; voor dit bedrag krijg je bij de autofabrikant uit Wolfsburg dan de atmosferische basisversie met 65 pk). Qua ruimteaanbod doet de i20 nauwelijks voor de Polo onder. Dit betekent dat ook volwassenen achterin goed kunnen zitten. De carrosserie is voor de bestuurder zeer goed te overzien en er zijn veel praktische opbergvakjes.
Een aparte alinea verdient de aandrijflijn, en dan met name de nieuwe (optionele) 7-traps DCT automaat met dubbele koppeling. Deze transmissie vervangt de achterhaalde bak met slechts 4 versnellingen. De nieuwe automaat kon worden getest in combinatie met de 120 pk sterke 1.0 T-GDI motor (zijn maximum koppel van 172 Nm, beschikbaar tussen de 1.500 en 4.000 toeren, is overigens identiek aan dat van de 100 pk versie). Wegrijden verloopt soepel en dat geldt ook voor de verzetwisselingen, tenminste als je de i20 niet extreem op zijn staart trapt. De automaat schakelt snel op, zodat je bij 70 km/u al in de hoogste versnelling zit. Dat is goed zo, want dit is hete hatchback. En er is een manuele stand om de bak matig aan te sturen als je daar behoefte aan hebt. Er kon ook gereden worden met de handgeschakelde uitvoering (het blauwe exemplaar in de fotoserie). Daar is niks mis mee. Verzetwisselingen verlopen probleemloos, al kan je soms onbedoeld in zijn 3 terecht komen als je terug naar de eerste versnelling wilt.
De 1,0 liter turbomotor heeft de karakteristieke 3 cilinder klank, maar dit geluid overheerst niet op een irritante manier. Even wennen (bij het wegrijden bij stoplichten) is het feit dat het start/stop systeem een seconde bedenktijd nodig heeft om de motor tot leven te laten komen. De testauto was voorzien van 16-inch velgen. Daarmee is het veercomfort op strak asfalt goed, maar bij grote oneffenheden stoot de i20 snel zijn grenzen aan.
Plezierig is dat het Lane Departure Warning System van de Hyundai niet zo neurotisch actief is als bij veel modellen van de concurrentie. Dit verkleint de kans dat je deze veiligheidsassistent uit irritatie helemaal uitschakelt. Hyundai zegt de besturing van de i20 verbeterd te hebben, maar die ingreep heeft de Koreaan qua rij dynamiek niet op het niveau van de Ford Fiesta gebracht. De wijziging zal eigenlijk alleen opvallen als je de prefacelift versie goed kent.
De (vernieuwde) i20 is als een boterham met kaas. Niet spannend, maar prima dagelijkse kost om je van A naar B te brengen. Dat maakt de Hyundai tot een echte allemansvriend. En met afgerond 16 mille voor de basisversie wordt het B segment broodje kaas van Hyundai niet duur betaald. De i20 rijdt niet sportief, maar hij is wel ruim en praktisch. Bovendien krijg je 5 jaar garantie. Alleen: dat geldt ook voor de Seat Ibiza. Die kost als 95 pk sterke 1.0 TSI Style even wat meer, maar dan krijg je een mooi complete en net even verfijndere auto. Een nóg betere allrounder dus.
- 7