Fijn geslepen: test nieuwe Land Rover Range Rover Evoque

Land Rover heeft de tweede generatie van zijn succesmodel Range Rover Evoque klaar. Van de eerste editie werden sinds de introductie in 2011 ruim 800.000 exemplaren verkocht. Omdat je succes moet koesteren, heeft Land Rover bij de opvolger afgezien van designexperimenten. Maar onder de goedgevormde carrosserie zit wel veel nieuwe techniek.

Met de keuze voor een design dat sterk op dat van de eerste generatie Range Rover Evoque lijkt, speelt Land Rover op veilig. Toch is zoiets niet zonder risico. Denk aan de vorige editie van de Suzuki Swift, die nauwelijks van zijn voorganger te onderscheiden viel. Dat leidde tot een storm aan kritiek: deze modelvernieuwing was weggegooid geld, want je kon de verschillen amper zien.

Maar Land Rover komt er goed mee weg dat de nieuwe Range Rover Evoque haast als een facelift van het origineel oogt. Wellicht omdat er in het premiumsegment andere wetten gelden. Daar is de smaak doorgaans wat conservatiever en hoeft het niet bij elke generatiewisseling radicaal anders te zijn. Revolutie is voor het volk. De gevestigde orde houdt het liever bij een zorgvuldige, want goed beheersbare evolutie. Daar komt bij dat de originele Range Rover Evoque na 8 jaar nog steeds niet verouderd oogde. Hij wist tot aan het eind van zijn verkoopcarrière een breed publiek aan te spreken, ook omdat de Brit (4.371 x 1.904 x 1.649 mm) zowel een alternatief was voor de BMW X1/X1, Mercedes-Benz GLA en Volvo XC40 enerzijds en de X3/X4, GLC en XC60 anderzijds. Een klasseloos product dus en dat zijn vaak de succesvolste modellen. Denk bijvoorbeeld aan de Volkswagen Golf.

Wat de Golf is voor Volkswagen, dat is de Range Rover Evoque voor Land Rover: met afstand het best verkochte model van het merk. Voorzien van een tijdloos design dat voldoende raffinement uitstraalt om te voorkomen dat de autoconsument verveeld raakt. Net zo min als Volkswagen houdt Land Rover daarom van grote designexperimenten. Desondanks maakt de nieuwe Evoque een moderne en frisse indruk, ook omdat een paar stylingelementen van de Velar voldoende te geven om de Brit een edelere uitstraling te geven. Zoals de verzonken doorgrepen en de smalle koplampen met LED techniek.

Ondanks dat de nieuwe editie amper buiten de Range Rover Evoque lijntjes kleurt, valt dit model allesbehalve in de facelift categorie. Zo’n beetje alles is namelijk nieuw aan deze Land Rover. Om te beginnen het onderstel. Dit compleet nieuwe platform heeft intern bij de Britse autofabrikant de benaming ‘Premium Transverse Architecture’ (PTA) gekregen en kenmerkt zich door een dwarse plaatsing van de motor, McPherson voorwielophanging en een multi-link achteras.

Bij het ontwerp is ruimte gecreëerd voor geëlektrificeerde aandrijving. Direct vanaf de verkoopstart zijn alle uitvoeringen, op de 150 pk sterke basis dieselversie na, voorzien van milde hybride techniek met een 48 Volt boordnet waarvan de accu in de wagenbodem zit en waarin de teruggewonnen remenergie wordt teruggewonnen. Na de zomer wordt de Range Rover Evoque ook leverbaar in een stekkerhybride uitvoering. Die heeft een 1,5 liter 3 cilinder turbobenzinemotor als basisunit.

Testauto is de sterkste diesel, die goed is voor 240 pk. Dit vermogen is afkomstig van de in eigen huis ontwikkelde 2,0 liter 4 cilinder Ingenium motor en wordt standaard gecombineerd met een 9-traps automaat en vierwielaandrijving. Er zijn daarnaast varianten met 150 en 180 pk, terwijl benzinefans kunnen kiezen uit 3 vermogenversies van een even grote motor: 200, 250 of 300 pk.

De oliegestookte krachtbron krijgt via een riem assistentie van een starter/generator. Ondertussen zorgt de automaat onopvallend en soepel voor het schakelwerk en de versnellingkeuze. Wat dit betreft doet de Range Rover Evoque niet of nauwelijks onder voor de grotere Velar met wie de nieuwe Land Land Rover in kwalitatief en stilistisch opzicht zoveel overeenkomsten heeft. Hij is duidelijk stiller dan het oude model. De D240 uitvoering heeft een topsnelheid van 225 km/u en verbruikt gemiddeld 6,2 liter diesel per 100 km.

Er kon ook gereden worden met de 250 pk sterke benzineversie. Na een korte bedenktijd, karakteristiek voor turbomotoren, gaat die er levendig op los en versnelt de 1,8 ton zware Range Rover Evoque in 7,5 seconden naar 100 km/u. Maar in deze uitvoering lijkt de automaat ijveriger op & terug te schakelen, waardoor de Land Rover een licht nerveuze indruk maakt. De D240 uitvoering is dus de betere keuze, ook omdat die eigenlijk net zo temperamentvol is en een harmonischer plus meer relaxt motorkarakter heeft. Qua sprinttijd naar 100 km/u is er amper verschil, want in deze vorm heeft de Range Rover Evoque 7,7 seconden nodig.

Aangenaam elegant en ergonomisch verantwoord is het interieur. De 2 grote 10,2 inch beeldschermen in de middenconsole zijn bestemd voor informatieverstrekking en de bediening van een groot aantal functies. De ingetogen cockpit en dashboardopzet zal de bestuurder niet snel voor een raadsel stellen, maar een hogere plaatsing van de genoemde beeldschermen zou het geheel helemaal afgemaakt hebben. Je kan jouw blik dus niet altijd op de weg gericht houden, ondanks dat het bovenste exemplaar in een hoek van 30 graden omhoog gedraaid kan worden, al raak je met de meeste functies snel vertrouwd. De bagageruimte is 472 à 1.156 liter groot. Dat maakt de Range Rover Evoque niet tot de ideale verhuisauto, maar voor een doorsnee huishouden zal deze kofferbakcapaciteit voldoende zijn.

Wil je zelf zoveel mogelijk van het rijden genieten, dan kan je het best de dynamische rij modus selecteren in combinatie met de manuele aansturing van de automaat. Met een nauwkeurige besturing laat de Range Rover Evoque zich vlot door bochten dirigeren. Dat vergroot de handelbaarheid. In dit opzicht is hij duidelijk lichtvoetiger dan zijn voorganger. Dat de vering in deze sportieve modus enigszins aan de straffe kant is, stoort niet. Je kan natuurlijk ook opteren voor een andere setting en dan is het absorptievermogen van oneffenheden zeer soeverein, zelfs met de 20 inch wielen van de testauto. De automaat werkt de schakelinstructies zó snel af, dat je soms afvraagt of jij het commando überhaupt wel gegeven hebt. De verzetwisselingen hebben in ieder geval onmerkbaar plaatsgevonden. Een welkome verbetering is de comeback van de klassieke selectiehendel voor de transmissie. Dat bevalt toch beter dan de draaiknop van het oude model.

Onder volle belasting is de doorgaans discreet en soepel werkende 2,0 liter 4 cilinder turbodiesel evenwel toch wat rauw en luid. Maar dat is eigenlijk de enige smet op het blazoen van de aandrijflijn van de Range Rover Evoque. Tractieproblemen in krappe bochten heeft hij niet, ook omdat het 4WD systeem tijdig de achterwielen bij schakelt (in normale omstandigheden gaan de aandrijfkrachten alleen naar de voorste exemplaren, waarmee brandstof bespaard wordt). En dankzij de nieuwste generatie van het Terrain Response systeem lijkt er werkelijk geen hindernis meer te zijn voor deze Land Rover. Hier bewijst dat de Brit buiten de gebaande paden zijn mannetje staat. Een dergelijk talent behoort natuurlijk tot het erfgoed van Land Rover. Voor de (ongeoefende) bestuurder is het dan voldoende om met de Terrain Response draaiknop het juiste programm a te selecteren. De rest handelt de Range Rover Evoque dan zelf af, ongeacht het type ondergrond.

Nieuw additioneel, secundair plezier is het virtuele zicht op de voorwielen met het Surround camerasysteem genaamd Clear Sight Ground View. Dat kost weliswaar een kleine 500 euro extra, maar biedt naast vermaak ook nuttige informatie over wat er zich onder de Range Rover Evoque bevindt. Ook de passagiers zullen het prachtig vinden. Een tweede systeem met ietwat minder conversatiewaarde is de binnenspiegel waarop via een knopdruk het een camerabeeld geprojecteerd kan worden. Dat helpt mee om het overzicht te houden in deze Land Rover. De Britten noemen deze voorziening ClearSight Smart View en het kost ruim 400 euro extra.