Eindelijk een begerenswaardig V8 instapmodel: test Ferrari Roma

0

In juni heb jij op deze website een recensie van de nieuwe Ferrari SF90 Stradale kunnen lezen. Dat stekker hybride meesterwerk uit Maranello is een sportwagen die gekenmerkt door superlatieven. Het monsterlijke systeemvermogen van 1.000 pk is daar een voorbeeld van, maar ook zijn prijs van afgerond 4,5 ton. Dat maakt hem, samen met zijn tamelijk extreme uiterlijk, niet bepaald een allemansvriend.

De Ferrari Roma, onderwerp van deze test, is uit heel ander hout gesneden. Zowel letterlijk als figuurlijk. Om te beginnen is dit geen sportwagen met de (basis)motor midscheeps achter. Ook heeft de Roma vooralsnog een broertje dood aan hybride techniek. Het is eigenlijk een heel klassieke Ferrari met de V8 motor (midscheeps) voorin. De Roma is afgeleid van de Portofino (en diens California (T) voorvader), maar volgens de Italianen is 70 procent van de onderdelen nieuw. Ook is Ferrari bij het ontwerpen van de carrosserie begonnen met een schone lei. Je doet de Roma dus sowieso tekort door hem te omschrijven als een Portofino met een vast dak.

En dat is maar goed ook, want zo geweldig is die Portofino (en diens California (T) voorvader) niet. Op papier was het recept veel belovend (metalen klapdak, GT karakter én prestaties op Ferrari niveau) maar het geheel was minder dan de som der delen. Voormalig zustermerk Maserati had goed weg kunnen komen met het eindresultaat, maar voor een Ferrari ligt de lat nou eenmaal hoger. Veel hoger. De Roma weet, en nu verklap ik de testconclusie al eigenlijk, wel aan het verwachtingsniveau te voldoen. En dat is best knap voor een auto die voor 30 procent identiek is aan de Portofino. Zo zie je maar dat de kwaliteit soms in de details zit. Of in de wijze waarin het geheel is fijn geslepen. Nee, de Roma is beslist geen Portofino met een vast dak. Het is eerder de spirituele opvolger van de 456 GT uit 1992. Dat was weliswaar een V12 model, maar misschien wel de laatste écht fraaie Ferrari. En mede vanwege zijn dagelijkse bruikbaarheid een groot verkoopsucces.

Je zou kunnen zeggen dat de GTC4 Lusso het stokje van de 456 GT (en de 550 Maranello), maar diens design is niet bepaald ieders kopje thee. En in V12 vorm nog tamelijk duur bovendien (374.276 euro). Maar met de Roma keert een klassiek gelijnde, elegante en relatief betaalbare coupé terug in de showrooms van Ferrari. Om weer een GT te ontwerpen van 456 GT en 550 Maranello niveau met 30 procent van de onderdelen van de veel minder geslaagde Portofino kan je als een mentale uitdaging zien, waar de Italianen hebben deze klus uitstekend weten te klaren.

Omdat het oog ook wat wil, en in het geval van dure auto’s zelfs bijzonder veeleisend is, helpt het dat de Roma een plaatje is om te zien. Hij heeft sublieme proporties en oogt zowel ingetogen als agressief. Daarbij heeft Ferrari veel aandacht voor de styling details gehad, waardoor de Roma een lust voor het oog is. Het koetswerk is opvallend glad en relatief vrij van gapende koelluchtopeningen. De diffusor is netjes in de achterzijde geïntegreerd. Die zorgt, samen met de actieve kofferklep spoiler en gladde onderzijde dat de Roma in aerodynamisch opzicht optimaal scoort. De 4 hoekige achterlichtunits zijn een kunstwerk op zich.

Voor wat betreft het cockpitontwerp begon Ferrari ook met een schone lei. Het is duidelijk dat de Italianen met de interieurstijl de huidige klanten van Aston Martin, Bentley en Mercedes-AMG wil verleiden. Het dashboard oogt ‘duur’ en zelfs een beetje kitscherig. In de prijsklasse waarin de Roma opereert, hoeft dat geen nadeel te zijn. Achterin bevinden zich 2 kleine zittingen. Die zijn geschikt voor kinderen, maar zullen in de praktijk vooral gebruikt worden voor het opbergen van extra bagage. Niet dat de Roma een onpraktisch kleine kofferbak heeft trouwens (het formaat is 272 liter en dankzij een luik in de achterbank leuning kunnen er zelfs langere voorwerpen vervoerd worden), maar (ook) dit aspect maakt de Ferrari net zo geschikt voor lange vakantieritten als de duurdere uitvoeringen van de Porsche 911. Het feit dat de Italiaan voorzien is van comfortabel, zacht zittend meubilair helpt daarbij ook. Evenals het grote formaat van de benzinetank (80 liter), waardoor je slechts weinig tussenstops hoeft te maken.

Van de SF90 Stradale neemt de Roma het digitale 16 inch instrumentarium en het verticaal geplaatste 8,4 inch aanraakscherm over. Veel functies kan je bedienen via een touch pad op het her ontworpen stuurwiel. Dat oogt nu een stuk rustiger omdat diverse knoppen naar de achterzijde zijn verhuisd. In de praktijk heeft de ergonomie daar niet onder geleden, maar de touch pad bediening is niet ideaal.

Het blijkt maar weer eens dat er niets boven fysieke knoppen gaat, ook omdat de dashboardverlichting van de Ferrari voor verbetering vatbaar is. Een aandachtspunt is ook het materiaalgebruik. Over het algemeen is die dankzij intensief gebruik van zacht, duur aanvoelend leder goed, maar het plastic rond het touchscreen zou zelfs bij een 25.000 euro kostende auto een goedkope indruk maken.

Aan de wielbasis kan je merken dat de Roma afgeleid is van de Portofino. Die is namelijk identiek. Maar de Roma is aanzienlijk lager en heeft zowel voor als achter een duidelijke grotere spoorbreedte. Omdat ook de aandrijflijn (waarover later meer) lager in de auto is geplaatst, heeft hij een 20 millimeter gunstiger zwaartepunt. Daarnaast is de Roma in vergelijking met de Portofino 100 kilo lichter. Een Torque Vectoring elektronisch differentieel is standaard, evenals de meest recente versie van Side Slip Control en de zogeheten Ferrari Dynamic Enhancer (waarmee de wielen individueel afgeremd kunnen worden). Alleen voor magnetische adaptieve dempers moet worden bijbetaald.

Voor de aandrijving van de Roma zorgt de van de Portofino en GTC4 Lusso T bekende 3,9 liter grote, dubbel geblazen V8. Door aanpassingen aan de nokkenassen en de turbo’s ligt het piekvermogen echter 20 pk hoger. Ook is het maximum koppel over een breder toeren gebied beschikbaar. Ferrari koppelt de V8 aan een 8-traps automaat met dubbele koppeling die is afgeleid van het exemplaar van de SF90 Stradale. In vergelijking met de transmissie van de Portofino is de spreiding van de versnellingen groter. Daarnaast kon de automaat dankzij een kleinere koppelingsplaten lager in de auto geplaatst worden, wat bijdraagt aan bovengenoemd gunstiger zwaartepunt.

Zodra je wegrijdt, maakt de Roma direct een veel betere eerste indruk dan de Portofino. Net als bij alle Ferrari modellen is de besturing zeer direct, hetgeen even wennen is. De installatie voelt echter niet nerveus aan. De Roma rolt veel minder om zijn lengteas dan de Portofino en voelt aanzienlijk meer lichtvoetig aan. De onderstel reacties zijn veel beter afgestemd op de directe besturing, waardoor het weggedrag veel natuurlijker, harmonieuzer en scherper is. De Roma laat zich daardoor intuïtiever bedienen en weet tegelijkertijd zijn carrosserie strak onder controle te houden. En dat is knap als je weet dat de veren 10 procent zachter zijn dan bij de Portofino. Dankzij de vergrootte spoorbreedte heeft deze aanpassing geen negatieve gevolgen voor de dynamiek. Tegelijkertijd gedraagt de Roma zich veel soepeler op een slechte ondergrond. De vering van een Bentley is meer vergevingsgezind, maar dat is ook wel logisch aangezien wij hier te maken hebben met een Ferrari die zijn afkomst niet mag verloochenen.

Hoewel hij niet aanvoelt als een supersportwagen (qua alertheid noch prestatiepotentieel; al zit je in 3,4 seconden op 100 km/u), is het tempo waarin hij weet te versnellen zonder meer vlot te noemen. Het soepele en koppelrijke karakter van de 620 pk en 760 Nm sterke V8 motor helpt daarbij. In het middelste toeren gebied is al veel trekkracht beschikbaar. Het beruchte turbo gat ontbreekt vrijwel geheel.

En tegelijkertijd is er van ontmoediging om de toerenteller naald richting het rode gebied te jagen absoluut geen spraken. Ook de verbeterde automaat is een aanwinst. Die schakelt niet ongewild terug als jij in de hoogste versnelling het toerental terugbrengt tot 1.000. En ook niet voor een kick-down zorgt als jij op een meer elegante manier wil accelereren. Verder verloopt de manuele aansturing nu soepeler en sneller.

De atletische Roma weet menig GT model van de concurrentie te verslaan op het gebied van dynamiek. Ondertussen zorgt het 3,9 liter blok voor veel akoestisch vermaak. Er zijn 5 rij modi om uit te kiezen, waarbij het elektrische veiligheidsvangnet aan de persoonlijke smaak kan worden aangepast, evenals de onderstel balans en de mate waarin de Roma zich met het gaspedaal laat sturen.

Al met al is hij zo configureerbaar, vermakelijk en vergevingsgezind dat hij jou sterk aan de iconische 458 GT doet denken. Ik weet zeker dat die eigenschap aan de Portofino of de California (T) nooit is toegedicht. De Roma hard op zijn staart trappen is echt een traktatie, ook omdat hij uitstekend raad weet met krappe bochten.

 

 

 

90%
90%
Awesome

Conclusie

De Roma combineert zeer atletische rijeigenschappen met een hoog comfortniveau, wat hem tot een indrukwekkend goede GT maakt. Het onderstel is briljant en de nieuwe 8-traps automaat is een uitstekende partner voor de explosieve Ferrari motor. Al met al is er sprake van een uitstekende allrounder waarmee de Italianen een nieuw tijdperk betreden en op zoek kunnen gaan naar een nieuwe kopersgroep. Eindelijk heeft Ferrari (weer) een zowel esthetisch als dynamisch begerenswaardig V8 instapmodel in het gamma. Hij is zeer goed bruikbaar als dagelijks vervoermiddel. Aston Martin, Bentley, Mercedes-AMG en Porsche dienen op hun hoede te zijn!

  • 9
  • Beoordelingen door bezoekers (20)
    8.1

Reageren is niet mogelijk.