Krachtig, maar ook prijzig: test Volvo XC40 Recharge P8

0

Waarom deze test?

De XC40 heeft de eer de eerste volledig elektrische Volvo te mogen zijn. Hij debuteert met de 408 pk sterke aandrijflijn van de Polestar 2 waarvoor inmiddels een grootschalige terugroepactie op poten is gezet vanwege software problemen. Weet de Volvo XC40 Recharge P8, zoals het model officieel voluit heet, een dergelijke valse start te vermijden? Het antwoord op die vraag lees jij in dit testverslag.

 

Wat voor auto is het?

Basismateriaal voor de eerste volledig elektrische Volvo is de XC40 zoals wij die sinds een kleine 3 jaar kennen, maar dan ontdaan van zijn verbrandingsmotor. Elektrische collega’s nemen het aandrijfwerk over. Op elke as zit een exemplaar van 204 pk. Samen zijn zij goed voor 408 pk (en 660 Nm). Voor de stroomvoorziening werd in de wagenbodem in H vorm (en daarboven in T vorm) een 78 kWh grote batterijen set geplaatst. Die geeft de XC40 Recharge P8 een actieradius van 418 km (gemeten volgens de WLTP norm). Hij kan in 4,9 seconden naar 100 km/u sprinten. Daarmee is de elektrische Volvo menig hete hatchback te snel af en kan hij zich meten met de duurdere Jaguar I-Pace, maar de topsnelheid is begrens op 180 km/u (zoals bij elk model van het merk).

Standaard wordt de XC40 Recharge P8 geleverd met een 3-fase lader van 11 kW. Snel laden kan maximaal met 150 kW. In maximaal 8 uur is de XC40 Recharge P8 dus weer volledig opgeladen. En kies jij voor de ‘snelle optie’, dan is van 0 procent naar 80 procent bijvullen in 40 minuten geklaard. Er is geen verlies aan binnenruimte en voorin bevindt zich een extra ‘frunk’ van 31 liter. Volvo levert de XC40 Recharge P8 standaard met een Android infomediasysteem waar de Google Assistant onderdeel van uitmaakt. Keuze qua uitrusting niveau is er (nog) niet. Er is wat dit betreft slechts een smaak en in die vorm kost de elektrische, in België gebouwde Zweed 59.785 euro.

Met een dergelijke prijsstelling lijkt de XC40 Recharge P8 op het eerste gezicht concurrentieloos, want hij is enerzijds duurder dan elektrische SUV modellen als de Kia e-Niro, de MG ZS EV en de Peugeot e-2008, maar anderzijds goedkoper dan de Duitse premium alternatieven (Audi e-Tron, BMW iX3, Mercedes EQC). Maar vink er op los bij de optielijst van de Skoda Enyaq en je komt ook al snel aan de afgerond 60 mille die de Volvo moet opbrengen. Hetzelfde geldt voor de technisch identieke Volkswagen ID.4 en de nog te introduceren Audi Q4 e-Tron. De XC40 Recharge P8 arriveert min of meer tegelijkertijd in de Nederlandse showrooms als de Ford Mustang Mach E, waarvan de vierwielaangedreven versie een vergelijkbare instapprijs heeft. De Tesla Model Y is minimaal 5 mille duurder. Die komt pas eind 2021 naar Nederland.

Is de XC40 Recharge P8 niet gewoon een hoger op zijn poten staande Polestar 2? Technisch zijn de 2 modellen van het Geely concern inderdaad nauw verwant: zij delen niet alleen het zogeheten CMA onderstel, maar ook hun aandrijflijn. Maar de productielocatie verschilt hemelsbreed. De Polestar is een product uit China; een land dat het niet zo nauw neemt met mensenrechten, er oneerlijke handelspraktijken op na houdt en waar de pers aan de leiband loopt, met alle gevolgen van dien. Je kan je terecht afvragen of je überhaupt wel een auto uit dit land zou moeten willen kopen. Als het antwoord op die vraag “nee” is, dan kan je met een gerust hart deze XC40 Recharge P8 aanschaffen, want die ziet bij onze zuiderburen het levenslicht.

Dus deze eerste volledig elektrische Volvo is (ook) gewoon een XC40 met batterijen. Zowel aan de buitenkant als van binnen zal je amper verschil merken. Wel is de gesloten grille een weg gever (er is immers geen verbrandingsmotor die koellucht nodig heeft), evenals het ‘Recharge’ opschrift op de C stijl; de plek waar normaal gesproken ‘R-Design’ staat. Zelfs de laadaansluiting zit gewoon waar de tankklep van een XC40 met verbrandingsmotor zou zitten. Pas als je hem naast een benzineversie parkeert, valt op dat zijn buik iets verder uitgezakt is, want daar ligt 75 kWh aan batterijen. Leuk is de ‘frunk’ onder de motorkap waar men de laadkabels in kwijt kan, plus nog wat kleine spullen (of sneeuwkettingen). De bijbehorende kap moet echter nog steeds op de ouderwetse manier geopend worden: vanuit het interieur.

Met een prijs van afgerond 60 mille is de XC40 Recharge P8 ruim anderhalf keer zo duur dan de basisversie van de Volvo. Is dat veel? Nee, want bij de Hyundai Kona Comfort zien wij een soortgelijk tarief verschil: 24.495 euro voor de 1.0 T-GDI uitvoering en 36.795 euro voor de Electric. Bij de Peugeot 2008 Active is het prijs gat nog een stuk groter: die kost 25.860 euro in PureTech 100 benzinevorm en 40.930 euro in volledig emissievrije uitvoering. Er zijn dus geen aanwijzingen dat Volvo met de XC40 Recharge P8 de klant een poot uitdraait.

Maar 60 mille blijft natuurlijk veel geld, met name voor particuliere rijders. Dat komt vooral door het forse batterijpakket van 78 kWh (een grote kostenpost) en de aanwezigheid van 2 elektromotoren. Verder heeft Volvo, anders dan Volkswagen, niet bezuinigd op de afwerking of de materialen. Ook krijgt de klant een uitgebreide standaarduitrusting. Zaken als een digitaal instrumentarium, comfort stoelen en een High Performance geluidsinstallatie zijn bij de prijs inbegrepen. Dat geldt ook voor het R-Design exterieurpakket, 19 inch lichtmetalen velgen en IntelliSafe Pro Line (BLIS, Pilot Assist, RCTA).

 

Is het wat?

Ook het gloednieuwe infomediasysteem met Android Automotive is bij de prijs in begrepen. Dat is een vrucht van de samenwerking tussen Volvo en Google, waarbij de hightech gigant zowel de basisinstallatie als Google Services aanbiedt, terwijl Volvo er zijn eigen look en enkele apps aan toevoegt. Je kan dus inloggen met jouw eigen Google account in de auto en dan ben je direct verbonden met Spotify, Google Maps en andere apps waar jij eventueel een account hebt. Het betekent ook dat de spraakherkenning nu via Google Assistant verloopt. Volvo geeft zonder schroom toe dat die virtuele assistent een stuk beter is dan wat het automerk zelf zou kunnen ontwikkelen. Door draadloze updates, van onderhoud tot en met volledig nieuwe functies, is de Volvo net zo up-to-date als jouw andere digitale gadgets. De bediening is logisch en werkt net zo eenvoudig als een smartphone. Het centrale scherm (dat onveranderd is gebleven) reageert snel op inputs en mevrouw Google verstaat wat jij zegt en doet er ook iets mee. Althans, meestal, want soms gaat er iets mis. Ik zie dat maar als aanloopproblemen. Al met al is het systeem handig genoeg om niet steeds jouw smartphone te hoeven koppelen. Dat is overigens nog steeds mogelijk via Android Auto én Apple CarPlay. Verstokte Waze gebruikers zullen daar blij mee zijn, want die app ontbreekt (nog) op het systeem.

Zodra je wilt gaan rijden in de XC40 Recharge P8 zal je merken dat Volvo een paar trucjes van Tesla geleerd heeft: er zit geen startknop in de elektrische versie. In plaats daarvan herkent de auto jouw Keyless Entry sleutel en er zit een sensor in de bestuurderszetel die hem vertelt wanneer het contact ingeschakeld mag worden. Je hoeft dus enkel maar te gaan zitten, de transmissie pook in ‘D’ zetten en klaar is Kjeld. Wegrijden gaat dus moeiteloos en die omschrijving is ook van toepassing op het rijgedrag. Je hebt altijd meer dan genoeg vermogen voorhanden om er als een speer vandoor te gaan richting de horizon, maar gelukkig is het gaspedaal zo goed te doseren dat jij ook op kruipsnelheid precies het gewenste tempo kan aanhouden. Zelfs voor een elektrische auto is de respons snel te noemen, waardoor jij je nooit zorgen hoeft te maken of een geplande snelle inhaalmanoeuvre wel gaat lukken of dat jij wel in dat kleine invoeggaatje kan schieten als het einde van de snelweg oprit nadert.

De 408 pk vermogen zorgt dus voor een veilig gevoel, maar echt rij plezier is iets anders. Tenzij jij er van geniet om in rechte lijn zo’n beetje elke stoplicht sprint te kunnen winnen of van als jij gaat glimlachen als jij tijdens bruusk versnellen resoluut in jouw stoel wordt geduwd. Dankzij de standaard vierwielaandrijving gebeurt dat allemaal zonder drama. Maar in bochten is het rij plezier ver te zoeken. Dan kan de XC40 Recharge P8 zijn gewicht van 2,2 ton (waarvan 565 kilo voor de accu met zijn 27 modules van 12 cellen) maar moeilijk verbergen. De remmen werken goed en van duik bewegingen is geen sprake, maar ondanks het lage zwaartepunt krijg je in bochten wel te maken met serieuze rol bewegingen. Chocoladekant van dergelijk rij gedrag is dan vaak dat het veercomfort tiptop in orde is, maar dat is bij deze Volvo helaas niet het geval. De ophanging is ronduit stevig, al kan dat ook liggen aan de optionele, grote 20 inch wielen van mijn testauto. Het is waarschijnlijk beter om het te houden bij de standaard 19 inch exemplaren.

Vergeleken met zijn benzinebroers stuurt de XC40 Recharge P8 wel een stukje beter. Het lage zwaartepunt draagt daar aan bij, maar ook de aandrijflijn. Beide assen krijgen namelijk evenveel koppel toebedeeld, want bij deze elektrische versie van de XC40 voor een erg neutraal stuurgedrag zorgt. Je moet overigens geen wonderen verwachten, want het blijft een SUV die hoog op zijn pootjes staat. Zodra je deze Volvo wat meer een bocht in smijt, protesteert hij een beetje en schuift hij uiteindelijk over de voorwielen weg. Maar een dergelijk gedrag wordt door deskundigen als ‘veilig’ bestempeld en dat past wel bij een auto van het Zweedse merk.

Een zachte zoemtoon is het enige dat je tijdens het rijden hoort en ook bij hogere snelheden is het interieur van deze zoevende Zweed een oase van rust. Bij een snelheid van 100 km/u klinken de banden, het windgeruis en de elektromotor alle drie ongeveer even zacht en na een drukke werkdag ervaar je dat gegarandeerd als een verademing. Maar het rijden met de XC40 Recharge P8 is wel even wennen. In tegenstelling tot een aantal concurrenten is de mate van terugwinning van remenergie niet instelbaar. Dat wil zeggen dat je óf geen regeneratie hebt, óf je moet overgeven aan zogeheten ‘one-pedal drive’. Dat laatste wil zeggen dat de auto bij het loslaten van het gaspedaal meteen fors begint af te remmen. Wil je minder hard remmen, dan moet je een beetje gas (lees: stroom) blijven geven. In de praktijk hoef je dan bijna nooit op het rempedaal te trappen. Dat scheelt weer een hoop slijtage bij de remblokken en -schijven.

Volvo belooft een actieradius van 418 kilometer, maar de Amerikaanse EPA schatting van 335 kilometer sluit beter aan bij mijn testervaring. Die kennismaking was weliswaar kort, maar ik heb toen wel proberen te kiezen voor een representatieve mix van snelweg ritten en rijden binnen de bebouwde kom. Volvo erkent zelf trouwens ook dat na 340 à 400 kilometer de koek op zal zijn. Het accupakket snoept een stuk van de kofferbak af (er blijft 414 liter over van de oorspronkelijke 460 liter), maar dankzij de ‘frunk’ (waarin je overigens niet veel meer dan een toilettas kwijt kunt) is de totale bagageruimte op papier toch bijna even groot zijn als bij de standaard XC40. Zitten op de achterbank is best riant. Met 4 volwassen in deze Volvo een lange reis ondernemen is echt geen issue.

Het interieur is typisch Zweeds: strak, fraai afgewerkt en op een moderne, frisse Scandinavische manier vormgegeven. Iingetogen en toch smaakvol en dat is precies waar veel Nederlanders van houden. Een lekkere zitpositie op de goede stoelen is snel gevonden. Ouderwetse tellers zien we bij Volvo al een tijdje niet meer en het hele infotainment systeem heeft dus een grote update gekregen. Anders dan bij Apple Carplay en Android Auto worden navigatie aanwijzingen ook voor jouw neus getoond. De Google Maps gebaseerde navigatie heeft tegenwoordig ook informatie over alle laadpalen, hun bezetting en met hoeveel procent resterende accucapaciteit jij daar zal aankomen. Hoe het systeem omgaat met langere, complexere routes en meerdere laad stops kon ik nu niet testen, maar de basis staat in ieder geval.

De XC40 Recharge P8 mag 1.500 kilo trekken, al durf ik niet te zeggen hoe ver je dan op een volle acculading zult komen. Het Trailer Stability Assist systeem helpt om de Zweed dan in het gareel te houden. Volvo meldt overigens dat een aanhanger van 1.200 kilo (het gemiddelde gewicht van een caravan) voor slechts 10 tot 15 procent minder rijbereik zorgt.

 

70%
70%
Awesome

Conclusie

De eerste poging van Volvo om een volledig elektrische auto op de markt te brengen is niet slecht. De XC40 Recharge P8 is gemakkelijk in zijn bediening, heeft dezelfde kwaliteiten als het gewone model en krijgt enkele slimme features mee. Maar de keuze om een gewone auto om te bouwen tot een elektrisch exemplaar betekent dat er altijd compromissen gesloten moeten worden. In het geval van de XC40 Recharge P8 is dat een hoog gewicht, met als gevolg een fors stroomverbruik en matige rijeigenschappen. Het is daarom een goede zaak dat het Geely concern een speciaal platform voor haar elektrische auto's in ontwikkeling heeft, al zal dat pas na 2023 bij Volvo vertaald kunnen worden in een nieuwe generatie lichtere, zuinigere en dynamischer rijdende modellen.

Tot die tijd doet de Zweedse fabrikant er goed aan om niet te lang te wachten met een variant met niet meer dan 1 elektromotor (en een minder zwaar plus kostbaar accupakket). Want 408 pk vermogen bij een auto waarvan de topsnelheid uit principe is begrensd op 180 km/u? Dat is eigenlijk weggegooid geld. Alle exemplaren die Volvo dit jaar in het Belgische Gent bouwt, zijn trouwens al vergeven en dat geldt ook voor de volledige Nederlandse lichting. Dat is een extra reden om jouw kruit droog te houden tot er een minder zwaar geschapen versie beschikbaar komt. Met een beetje geluk gaat die net even minder van 45.000 euro kosten, waardoor zakelijk rijders maximaal kunnen profiteren van een lagere bijtelling.

  • 7
  • Beoordelingen door bezoekers (12)
    6.7

Reageren is niet mogelijk.