“Japanners gaan lang mee”. Dat geldt niet alleen voor de auto’s van de Japanse fabrikanten, maar ook voor hun inwoners. De grote baas van het kleine Suzuki is geen uitzondering op die regel.
De voorzitter van de Raad van Bestuur van Suzuki is namelijk 91 jaar oud. Wat Queen Elisabeth voor Groot-Brittannië is, dat is Osamu voor de Japanse autofabrikant. Maar na meer dan 40 jaar achter het stuur te hebben gezeten bij Suzuki, zal hij in juni een stap terug doen. Osamo was sinds 2016 al geen CEO meer. Hij gaf die post toen op na een schandaal rond gemanipuleerde verbruikscijfers (zie onderstaande foto).
Osamu Suzuki begon aan zijn loopbaan bij Suzuki in 1958, waarna hij in 1978 de grote baas werd. Hij is de man onder wiens leiding het huidige Suzuki vorm kreeg, met onder andere een succesvol debuut op de Europese markt. Maar heen homerun sloeg hij in India, waar de joint venture Maruti Suzuki werd opgericht. Wat de Fiat 500 voor Italië was, dat was de eerste generatie Alto voor dit Aziatische land. India werd dankzij dit Suzuki model mobiel. En daar plukt het bedrijf nog steeds de vruchten van: Maruti Suzuki heeft bijna de helft van de Indiase automarkt in handen.
Toch wordt niet alles wat Osamu Suzuki aanraakt goud. Het automerk trok zich na het floppen van de Kizashi terug van de Noord Amerikaanse automarkt. Ook in China gooide men de handdoek in de ring. Dat verhaal doet enigszins denken aan de Deen supermarkten bij ons. De eigenaren van deze keten vonden de investeringen die noodzakelijk zijn om de aansluiting bij de grote jongens in de branche te hoog worden en besloten daarom de inboedel te verkopen. Dat heeft Suzuki in China ook gedaan. Op modelniveau sloeg de autofabrikant de plank ook wel eens mis. Een recent voorbeeld daarvan is de Baleno die vroegtijdig van de markt werd gehaald.
Gelukkig blijft Suzuki elders wel investeren. De regie daarvoor komt in handen van opvolger Toshihiro Suzuki, de zoon van. Hij zal de taken van zijn vader overnemen. Toshihiro is nu al de CEO van Suzuki. Osamu zelf zal (‘old soldiers never die’) actief blijven in het bedrijf dat aan het begin van de 20ste eeuw door zijn grootvader opgericht werd. Toshihiro staat nu voor de uitdaging om Suzuki zijn onafhankelijkheid te laten behouden. Dat zal niet meevallen want het bedrijf zou net als zijn landgenoten Honda, Mazda en Subaru wel eens te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken kunnen zijn. Mitsubishi is die dans ontsprongen door zich bij de alliantie die Nissan met Renault heeft aan te sluiten. Maar in China lijkt maar één enkele sterke speler over te blijven: Toyota. Mazda en Subaru werken reeds samen met deze dominante partij en voor Suzuki is dat niet anders. Honda ziet General Motors als haar beschermheer. De geschiedenis leert echter dat die ongelikte beer zich als een olifant in een porseleinkast gedraagt. De wisseling van de wacht die onlangs bij Honda plaatsvond, kan vermoedelijk niet los worden gezien van deze heilloze beslissing.
Maar terug naar Suzuki. Hoewel de uitdagingen groot zijn (waaronder oprukkende Koreanen in het Indiase SUV segment), weet het bedrijf nog steeds mooie resultaten te presenteren. In eigen land heeft Suzuki een bijzonder sterke positie in het kei-car segment. Daarmee dwingt het bedrijf zelfs bij Toyota en diens topman Akio Toyoda (foto) respect af. De rol die de autofabrikant in Europa speelt is bescheiden, maar zolang daar de kostenstructuur op wordt afgestemd, hoeft dat geen nadeel te zijn. Suzuki lijkt als geen ander te beseffen dat wie niet groot is, slim moet zijn. Het lenen van de Corolla Touring Sports Hybrid en de RAV4 Plug-in Hybrid van Toyota om deze modellen vervolgens te verkopen als Swace respectievelijk Across past uitstekend in die strategie.
De tijd zal leren of Toshihiro net zo’n kleurrijke leider wordt als zijn vader. Legendarisch zijn de foto’s die gemaakt werden ten tijde van de samenwerking (en vervolgens de scheiding) met Volkswagen. Osamu strijdt met Carlos Ghosn om de titel ‘meest expressieve gezicht in de autobranche’. Dat is altijd een genot om naar te kijken. Net zoals het een genot is om te ontdekken hoe doordacht de Ignis eigenlijk is.