“Het interieur van de nieuwe Mitsubishi Pajero voelt beter aan dan dat van de Toyota Land Cruiser 250”, aldus een recensent.
De eerste indrukken van de teruggekeerde Mitsubishi Pajero zijn dus positief; er wordt zelfs beweerd dat het model beter is dan de Toyota Land Cruiser.
De Mitsubishi Pajero is een van de pioniers in het terreinwagen-segment. In Japan was het een van de eerste auto’s in zijn soort en fungeerde het als een toegankelijker alternatief voor de Toyota Land Cruiser en de Nissan Patrol. De erfenis van de Pajero reikt echter verder: met 12 eindoverwinningen in de Dakar Rally is het nog altijd de onbetwiste kampioen van deze zware woestijnrace.
In het vlakke, dicht-geasfalteerde, Nederland heeft de Pajero nooit een grote verkooprol vervuld, maar in de Verenigde Staten (waar het model als Montero werd verkocht), was de Mitsubishi behoorlijk succesvol. Maar naarmate het aantal concurrenten toenam, nam het marktaandeel af. Toen de verkoopcijfers van Mitsubishi in de periode 2004-2006 kelderden, werd de Montero van de Noord-Amerikaanse markt gehaald; de vierde generatie werd daar vervolgens niet meer aangeboden. Die bleef elders in productie tot 2021, waarbij in sommige landen de laatste voorraadexemplaren pas in 2022 werden verkocht.
De namen Pajero en Montero bleven 5 jaar lang ongebruikt, totdat Mitsubishi begin dit jaar begon te hinten op een terugkeer. In september maakte de terreinwagen officieel zijn rentree, en het merk met het diamant-logo is vastbesloten om de verloren tijd in te halen. Dat is geen ijdele hoop: inmiddels zijn er in Japan al meer dan 5.500 orders. Hoofdzakelijk van klanten die nu nog in een terreinwagen van de concurrentie rijden.
De eerste indrukken zijn binnen
Een maand na de wereldpremière druppelen de eerste reacties uit Japan binnen. De verwachtingen zijn uiteraard hooggespannen, aangezien de modelnaam in zijn thuisland een sterke reputatie geniet. Tot nu toe zien die reacties er veelbelovend uit.
De Japanse autojournalist Mitsuhiro Kunisawa deelde onlangs zijn bevindingen over de vernieuwde Pajero met het tijdschrift Best Car en hij deed daarbij een aantal opvallend gedurfde uitspraken. Hij noemt het een van de betere voertuigen met ladderchassis waarin hij de laatste tijd heeft gereden; hoewel het geen verrassing is dat de auto goed presteert op ruw terrein, gedroeg hij zich op de verharde weg opvallend beschaafd. Ook de afwerking van het interieur en de gebruikte materialen kunnen op een lofprijzing rekenen.
De grootste verrassing was misschien wel de kwaliteit. Kunisawa durft zelfs te beweren dat het interieur hoogwaardiger aanvoelde dan dat van een Toyota Land Cruiser. Sterker nog: hij vergeleek de auto niet met de 250-serie (zoals die in Nederland wordt verkocht), maar met de grotere 300-serie, het model dat in de Verenigde Staten de basis vormt voor de Lexus LX. Kunisawa beweert niet dat de afwerking die van de Lexus overtreft, maar het feit dat de 300-serie überhaupt in de vergelijking werd betrokken, is indrukwekkend.
De reacties in Japan sluiten naadloos aan bij wat de Amerikaanse dealers tijdens een preview opmerkten. Het interieur voelt hoogwaardig en luxueus aan; een omschrijving die men niet snel zou geven aan het merk dat tot voor kort modellen als de Space Star en de Eclipse Cross produceerde.
Gezien de feedback uit zowel de VS als Japan lijkt de nieuwe Pajero/Montero aldaar een serieuze concurrent voor de Land Cruiser te worden. Of dit daadwerkelijk gaat gebeuren, hangt natuurlijk af van de vraag of Mitsubishi besluit het model naar de Verenigde Staten te gaan exporteren. Hoewel er nog geen definitief besluit is genomen, neemt de kans dat de terreinwagen in Amerikaanse showrooms verschijnt toe naarmate de vraag vanuit de markt groeit. Een dieselversie zal er niet komen, maar Mitsubishi heeft wel laten doorschemeren dat er aan een hybride variant wordt gewerkt. Bovendien is het vermeldenswaard dat de Pajero in diverse belangrijke markten scherper geprijsd is dan de Land Cruiser: een extra reden voor Toyota om alert te blijven.
Mitsubishi heeft op dit moment geen plannen om de nieuwe Pajero in Europa op de markt te brengen, maar dat zou kijkend naar de positieve reacties in het geval van de hybride versie toch jammer zijn. Mitsubishi leunt bij ons zwaar op Renault modellen. Te zwaar. Die kunnen niet met voldoende prijsonderscheid aangeboden worden. Bovendien verwatert door de vele Renault modellen het eigen gezicht, oftewel de invulling van de beroemde slogan ‘de gestaalde perfectie’. Japanse automerken hebben het sinds de komst van de Chinezen niet makkelijk in Europa, maar juist dan is een duidelijk profiel belangrijk. Honda gaat daarvoor kiezen en Ford doet dat op zijn manier ook, door zijn Amerikaanse achtergrond sterker te gaan benadrukken. Daarom zou het goed zijn als de Pajero in Europa het visitekaartje van Mitsubishi wordt voor Japanse bouwkwaliteit.
Zoomen we uit, dan pleit er ook veel voor een comeback op de Amerikaanse markt. Sinds de verkoop van Mitsubishi in 2002 in de Verenigde Staten een hoogtepunt bereikte met modellen als de Eclipse (de coupé; niet de plug-in hybride cross-over), heeft de autofabrikant moeite gehad om een stevig deuntje mee te blijven blazen in dat land. Mitsubishi leek dat aanvankelijk niet zo erg te vinden omdat zij zichzelf in Zuidoost-Azië als een belangrijke speler beschouwde die de concurrentie aldaar aan kon met Toyota, maar nu staat zelfs die vertrouwde positie onder druk door de opkomst van Chinese elektrische auto’s.
Volgens Nikkei Asia reageert Mitsubishi op de concurrentiedruk van de Chinese autoproducenten in Zuidoost-Azië door zijn koers te verleggen naar zogeheten ‘volwassen’ markten, waaronder Japan, Australië en de Verenigde Staten. Deze strategie moet de afhankelijkheid van Mitsubishi van Zuidoost-Azië verminderen. Het brengt echter risico’s met zich mee, aangezien het merk in de VS een relatief klein marktaandeel en een beperkt dealernetwerk heeft. Het lijkt erop dat de ene moeizame strijd simpelweg wordt ingeruild voor een andere. Tenzij Mitsubishi de nieuwe Pajero/Montero het imago van een ‘must have’ weet te bezorgen.
Mitsubishi maakt zichzelf kwetsbaar door naast Europa (Renault) ook in een andere regio (Noord-Amerika) te zwaar te gaan leunen op een ander merk: in het geval Nissan. De neiging om onder de rokken van een grotere branchegenoot bescherming te zoeken is weliswaar begrijpelijk (zowel Nissan als Renault waren tot voor kort alliantiepartners), maar met die vorm van verstoppertje-spelen kan Mitsubishi niet het voortouw nemen in respectievelijk in Noord-Amerika en Europa.
Dat Mitsubishi voor wat betreft elektrische modellen in de VS blijft samenwerken met Nissan is verstandig: het betreffende marktsegment is te klein om zelfstandig via schaalvoordelen een profijtelijke business op te zetten. Dus laat maar komen, die op de Nissan Leaf gebaseerde Eclipse Sportback. Maar bij het voornemen van Mitsubishi om voet aan de grond te krijgen op de lucratieve Amerikaanse markt voor pick-ups met een andere kloon van Nissan, kunnen vraagtekens worden geplaatst: de verkoopaantallen in dat segment verdienen een eigen ‘inzending’ om te concurreren met modellen als de Toyota Tacoma en de Ford Ranger.
In Zuidoost-Azië is de populariteit van de Mitsubishi Triton dermate groot dat Honda gevraagd heeft of zij haar eigen logo op een derivaat mag plakken. Dat toont, samen met de eerste reviews van de nieuwe Pajero, aan dat het merk met het diamant-logo het nog steeds ‘in’ zich heeft om de show te stelen met producten van topkwaliteit. Toon de hele wereld dat jij meer kan dan alleen een robuuste Outlander bouwen, Mitsubishi!